Χαρούμενη, συγκινημένη, ευγνώμων μετά τις Φωνές Ευχές Χριστουγέννων που συνέβησαν στην όμορφη, μικρή μας Πόλη τούτες τις μέρες, στον υπέροχο κινηματογράφο Olympion House, για την ελπίδα που γεννήθηκε και μεγαλώνει στον τόπο μας.
Για τους Γονείς που στηρίζουν τα παιδιά τους, τα Παιδιά, τους Δασκάλους τους, την “Μαέστρο”- Διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Καστοριάς κα Βαρβάρα Μπελερή και το όραμά της, την κα Σόνια Θεοδωρίδου, που, πάντα θα αναρωτιέμαι αν η φωνή της ή η ψυχή της σε πάει στα ουράνια, τον Σύλλογο Μαζί σου, τον Πρόεδρο του κο Νίκο Μηταρά την Επίτιμη Πρόεδρό του κα Ειρήνη Γεωργοσοπούλου-Μισκία και τα υπόλοιπα Μέλη του.
<Μπράβο> λεν οι δάσκαλοι στους μαθητές τους, ο αφέντης στο ζωντανό του… Απλά, αυτό που λέω σε αυτές τις περιπτώσεις, αν δεν έχεις καπέλο να το βγάλεις, σκύψε- σκύβω το κεφάλι, και ευχήσου -εύχομαι, να είναι όλοι καλά, γιατί τους χρειάζεται το Μέλλον.
ΥΓ. Ελπίζω, η “συμβουλή” της κας Θεοδωρίδου για την εξασφάλιση πιάνου με ουρά, να βρει ώτα ακουόντων σε κάθε έναν που οφείλει να το ακούσει. Και άμεσα να το πραγματοποιήσει. Και αυτό, δεν ανάγεται σε θέμα “φιλανθρωπίας”, για να το “σπρώξουμε” στους φιλάνθρωπους.
Βιβή Φαρσαλιώτου+Ιατρού
