Όταν ένας τόπος αγωνίζεται να κρατηθεί ζωντανός, δεν του κλείνεις τα σχολεία. Του δίνεις λόγους να έχει μέλλον!
Οι προτάσεις του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Καστοριάς για συγχωνεύσεις και υποβαθμίσεις Δημοτικών Σχολείων προκαλούν σοβαρά ερωτήματα, τόσο για την παιδαγωγική τους σκοπιμότητα όσο και για την πολιτική και κοινωνική τους διάσταση.
Η Καστοριά βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο. Ένας τόπος που καλείται να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο, που βιώνει τη δημογραφική συρρίκνωση, την οικονομική ανασφάλεια και τη φυγή των νέων ανθρώπων του. Ένας τόπος που ακόμη περιμένει τις προοπτικές ανάπτυξης που τόσα χρόνια του υπόσχονται.
Και ακριβώς αυτή τη στιγμή, αντί να ενισχύουμε τις δημόσιες δομές, επιλέγουμε να τις περιορίσουμε ακόμη περισσότερο.
Αλήθεια, αυτός είναι ο σχεδιασμός για το μέλλον της Καστοριάς; Να προσαρμόζουμε διαρκώς τις δημόσιες υπηρεσίες σε έναν πληθυσμό που μειώνεται, αντί να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για να σταματήσει να μειώνεται;
Εδώ βρίσκεται η ουσία της διεκδίκησής μας για μια πραγματική Ρήτρα Δίκαιης Μετάβασης, που θα προστατεύει την περιοχή από οριζόντιες πολιτικές οι οποίες επιταχύνουν την ερήμωση και την αναπτυξιακή της αποδυνάμωση.
Γιατί κάθε σχολείο που υποβαθμίζεται δεν χάνει απλώς οργανικές θέσεις. Χάνει τη δυνατότητα να υποδεχτεί νέους εκπαιδευτικούς, ανθρώπους που θέλουν να επιστρέψουν στον τόπο τους, να εργαστούν, να δημιουργήσουν οικογένεια, να χτίσουν εδώ τη ζωή τους.
Και η παιδαγωγική διάσταση; Την ώρα που διεκδικούμε μικρότερα τμήματα, περισσότερους εκπαιδευτικούς και ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγεται η αντίθετη κατεύθυνση. Σε μια εποχή που οι κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες των οικογενειών μεταφέρονται μέσα στις σχολικές αίθουσες, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η συρρίκνωση των σχολείων.
Όταν σχολεία λειτουργούν με επτά εκπαιδευτικούς και προτείνεται να γίνουν εξαθέσια ή με έντεκα και προτείνεται να γίνουν δεκαθέσια, ποια παιδαγωγική ανάγκη εξυπηρετείται;
Ερωτήματα προκαλεί και η χρονική συγκυρία, αμέσως μετά τις εκλογές για την ανάδειξη Αιρετών στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Γιατί δεν προηγήθηκε ουσιαστική διαβούλευση με την εκπαιδευτική και τοπική κοινότητα; Γιατί αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον των σχολείων και του τόπου, προωθούνται χωρίς πραγματική συμμετοχή των ανθρώπων τους;
Η Δημοκρατική λειτουργία απαιτεί διαφάνεια, διάλογο και λογοδοσία. Όχι απλώς διεκπεραίωση διοικητικών διαδικασιών και ανακοίνωση προειλημμένων αποφάσεων .
Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανασυγκρότηση της Δυτικής Μακεδονίας και ταυτόχρονα να αποδυναμώνουμε τις δημόσιες δομές της.
Να επικαλούμαστε το δημογραφικό και να παίρνουμε αποφάσεις που κινδυνεύουν να το επιδεινώσουν.
Αυτό που διακρίνω είναι έλλειψη οράματος, έλλειψη ενσυναίσθησης, έλλειψη προοπτικής.
Ζητώ την επανεξέταση των προτάσεων με παιδαγωγικά, κοινωνικά και δημογραφικά κριτήρια. Διεκδικούμε μικρότερα τμήματα, ισχυρά δημόσια σχολεία, διατήρηση των οργανικών θέσεων και ουσιαστική προστασία της εκπαίδευσης στην περιοχή μας.
Η Καστοριά δεν χρειάζεται άλλες πολιτικές διαχείρισης της παρακμής της. Χρειάζεται πολιτικές που θα ανατρέψουν την πορεία της.
Γιατί αν πραγματικά θέλουμε να έχει αύριο αυτός ο τόπος, οφείλουμε σήμερα να κρατήσουμε ανοιχτά και δυνατά τα σχολεία του.
Βασιλική Μαλέα
Αιρετός ΠΥΣΠΕ Καστοριάς
