«14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
104 χρόνια από τις τραγικές στιγμές του βίαιου και απάνθρωπου ξεριζωμού του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας από τη γη της Ιωνίας και της Αιολίας, εκεί όπου από τους αρχαίους χρόνους ρίζωσε και καρποφόρησε ο ελληνικός πολιτισμός και μεγαλούργησε ο Ελληνισμός. Όσοι επέζησαν, πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς και έφτασαν στην Ελλάδα, μεταφέροντας μαζί τους τις μνήμες, τις παραδόσεις, την πίστη και τον πολιτισμό τους. Ρίζωσαν ξανά, δημιούργησαν και συνέβαλαν καθοριστικά στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική πορεία της πατρίδας μας.
Τα φρικτά εγκλήματα κατά ολόκληρων λαών δεν ξεχνιούνται και δεν παραγράφονται. Απαιτούν δικαίωση. Και δικαίωση δεν είναι ο ρεβανσισμός, ούτε ένας νέος φόρος αίματος. Είναι η αναγνώριση της ιστορικής πραγματικότητας. Είναι η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, η ανάληψη της ευθύνης και η συγγνώμη. Συγγνώμη, πρωτίστως, απέναντι στη μνήμη των θυμάτων και των ξεριζωμένων. Γιατί μόνο πάνω στην ιστορική αλήθεια και στον αμοιβαίο σεβασμό μπορεί να θεμελιωθεί ένα ειρηνικό και βιώσιμο μέλλον, χωρίς προκλήσεις, προσβολές και απειλές.
‘Σβήνουν τ’ αστέρια κι η μνήμη βαραίνει· η θάλασσα γεμάτη ξενιτεμένους’, έγραφε ο Γιώργος Σεφέρης, γεννημένος στη Σμύρνη. Λόγια που κουβαλούν μέσα τους τον πόνο της χαμένης πατρίδας και μιας μνήμης που περνά από γενιά σε γενιά και γίνεται εθνικό χρέος.
Και μέσα σε αυτή τη συνέχεια της Ιστορίας, το μήνυμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη από το ακριτικό Καστελόριζο αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό: η Ελλάδα δεν απειλεί κανέναν, αλλά δεν δέχεται απειλές και υποδείξεις από κανέναν. Επιδιώκουμε την ειρήνη και την καλή γειτονία, χωρίς καμία έκπτωση στην εθνική μας κυριαρχία και στα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Εμείς, οι σύγχρονοι Έλληνες, κρατάμε άσβεστη τη μνήμη και υποκλινόμαστε με σεβασμό στα χιλιάδες θύματα που πότισαν με το αίμα τους τη μικρασιατική γη.
Γιατί ένας λαός που γνωρίζει την Ιστορία του ξέρει και να υπερασπίζεται το μέλλον του. Με ενότητα, εθνική αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα.
Η Μικρά Ασία ζει στη μνήμη του Ελληνισμού.
Η ιστορική αλήθεια απαιτεί αναγνώριση και δικαίωση.
Και η εθνική μνήμη δεν σβήνει, δεν διαγράφεται, δεν υποχωρεί.»
Γραφείο Μαρίας Αντωνίου
