«Λίγα Λουλούδια αν θέλεις στείλε μου…»
Καστοριά,
Χρόνια πριν στο Τσαρσί
Εκεί που έσμιγαν αρμονικά το σούρουπο και η νυχτερινή δροσιά, ενώ ο δρόμος της οδού Μητροπόλεως πλημμύριζε από τον νεαρόκοσμο, κι όχι μόνον, αφού ανάμεσά τους συναντούσες παντρεμένα ζευγάρια και μοναχικούς τύπους, ονειροπόλα πλάσματα, που αναζητούσαν μια ευκαιρία για να συνδεθούν με το άγνωστο προς το παρόν ταίρι τους.
Γεμάτο κόσμο το Τσαρσί και στα ζαχαροπλαστεία του να κάθονται αναπαυτικά στα μέσα και στα έξω καθίσματα. Ολάνοιχτες οι πόρτες τους και η μυρωδιά από το φρεσκοψημένο γαλακτομπούρεκο , τις αφράτες πάστες, τα δροσερά υποβρύχια, να πείθει τους πάντες για δοκιμή.
΄Όλα τα ζαχαρτζίδικα στη σειρά, από Τζουμάκη, Σινιάτικα, Βλάσση και Μυλωνά, που γλύκαιναν τα Σαββατοκύριακα τους πρωταγωνιστές της βόλτας. Τα ίδια συνέβαιναν και στους θερινούς κινηματογράφους Ρίο, ΄Αστυ, Ολύμπιον. ΄Ηδη όσοι είχαν τελειώσει τη βόλτα τους, είχαν κιόλας επιλέξει και την ταινία της βραδιάς, σε ένα ραντεβού, όπου θεατές και θεατρίνοι ανταμώνανε για ένα δίωρο, σε χώρους ολίγων τετραγωνικών, στρωμένους με λευκό χαλίκι και με τους τοίχους τους στολισμένους με αναρριχώμενα φυτά, αγιόκλημα και γιασεμιά. Μεγάλη και ομαδική η προσήλωση στην ταινία της βραδιάς κι όταν έφθανε το διάλειμμα νάσου τα σπόρια και τα φυστίκια μέσα στα φακελάκια τους.
Καστοριά 2022
΄Εχουνε περάσει κάμποσες δεκαετίες από τότε που ο δρόμος είχε κίνηση και μέσα στο χρόνο λίγο το λίγο έφτασε σε σημείο να νιώθει κανείς πως ερήμωσε, άδειασε και ψυχή δεν συναντάει σχεδόν κανείς στο πέρασμά του.
Ορισμένα καταστήματα αντέξανε στις αλλαγές των καιρών η βόλτα «καταργήθηκε» κι ο κόσμος βρήκε άλλα στέκια.
Η αλήθεια είναι πως τίποτε δεν γυρίζει πίσω – όπως το ποτάμι που τρέχει- , ωστόσο πάντα υπάρχει κάτι που μας τρώει και πως ο δρόμος αυτός πρέπει να ξαναπάρει τα πάνω του, ο δρόμος που έχει τη δική του ιστορία… και του οφείλουμε να κάνουμε ένα πρώτο βήμα συμφιλίωσης μαζί του, στολίζοντάς τον με ανθισμένες γλάστρες κατά μήκος του, ν΄ αποκτήσει μια ζωντάνια… να του δώσουμε φιλί ζωής…
Δημότες, σύλλογοι: Τσιαρσί, Ομόνοια, Αρμονία, Χριστόπουλος- οι πλέον κοντινοί- κι όλοι οι άλλοι, ας προσπαθήσουμε μ΄ αυτόν τον τρόπο τούτο το καλοκαίρι, αφήνοντας στα στενά του πεζοδρόμια ανθισμένες γλάστρες, μήνυμα μιας ελπίδας , μιας ανάσας μέσα στην μοναξιά του , διότι αν όλοι εμείς μαζί με τους εναπομείναντες γείτονες, παππούδες και γιαγιάδες που θάρθουνε με τα εγγόνια τους, νέοι γονείς με τα παιδιά τους, μπορούμε να μοιραστούμε με αυτή την συμβολική κίνηση την άδολη αγάπη για τον τόπο μας .
Ραντεβού για όλα αυτά το Σάββατο 2 Ιουλίου στις 8 το σούρουπο στην πλατεία Ομονοίας με τις γλάστρες μας.
Ο δρόμος για ένα δίωρο θα μας φιλοξενήσει στην βόλτα της βραδιάς σε μια διαφορετική συνάντηση…
Μαρούλα Βέργου Γκαμπέση
