Είμασταν παιδιά του Γυμνασίου τότε. Το βράδυ στις 19 Φεβρουαρίου καθώς κοιμόμασταν, ξεκίνησε η χιονόπτωση, οπότε το πρωϊ 20 του μήνα βρεθήκαμε μέσα στο χιόνι πούπεφτε απαλά απαλά και σκέπαζε την πόλη. Φεύγαμε από τα σπίτια μας για να φτάσουμε με τα πόδια ως το τσαρσί και να μπούμε στις τάξεις, όπου έκαιγε η σόμπα και εμείς από τα μεγάλα παράθυρα του σχολείου ρίχναμε καμιά ματιά έξω, καθώς το χιόνι στόλιζε την πόλη, τον τόπο κι όλη την περιοχή του νομού.
Ανάμεσα στη νύχτα και τις επόμενες ώρες το χιόνι έφθασε στους 60 με 70 πόντους. Γραφικό το τοπίο και όλο και έφθαναν στ΄ αυτιά της τοπικής εφημερίδας «ΦΩΝΗ» πως λύκοι κατέβαιναν από τα βουνά αναζητώντας τροφή και πολλά αδέσποτα σκυλιά τρόμαζαν τους κατοίκους της πόλης. Η συγκοινωνία είχε παραλύσει… τέλειος αποκλεισμός. Τα λεωφορεία έφθαναν μέχρι τη Νεάπολη και ξαναεπέστρεφαν στην πόλη επειδή ήταν αδύνατον να συνεχίσουν το δρομολόγιο για Κοζάνη και Θεσσαλονίκη.
Στο Τσαρδάκι οι φίλοι του πράσινου ενδιαφέρθηκαν για την τύχη των πουλιών, επειδή πολλές πέρδικες είχαν μείνει χωρίς στάρι.
΄Οσο το χιόνι βαστούσε η πόλη βρίσκονταν κουκουλωμένη στα λευκά, μα όταν άρχισαν οι μπλιάτσκες και το λιώσιμο του χιονιού πλημμύρισαν μέσα στην πόλη τα μαγαζιά επι της οδού 11ης Νοεμβρίου. Ο δρόμος ξεπέρασε τα πεζοδρόμια και τα μαγαζιά του Γιαννάκη και του Κάλλιαρη είχαν γεμίσει νερά μαζί με τα γειτονικά.
Γύρω στη 1.30 μμ καθώς τέλειωναν τα ημερήσια μαθήματα με τόσο χιόνι, κατεβαίναμε προσεκτικά τα σκαλιά του γυμνασίου μέχρι να βρεθούμε στην οδό Μητροπόλεως- τσαρσί.
Κάποια αγόρια – ιππότες – καθάριζαν τις κουπαστές, ούτως ώστε να κατεβαίνουν κάποια παιδιά γλυστρώντας κι έχοντας την σχολική τσάντα… σαν νάταν προστατευτικό μαξιλαράκι… ΄Ετσι φανερώνονταν κατά κάποιον τρόπο η συμπάθεια του πρώτου φύλου με το ασθενές…
- «τάχα μου δήθεν» ψιθύρισε η ζηλιάρα καθηγήτρια που ήρθε με τα τακούνια μέρα χιονόπτωσης και «αναγκάσθηκε» να κατέβει με τον ίδιο τρόπο όπως τα περισσότερα κορίτσια.
Η ζωή συνεχίζονταν με το συνήθη ρυθμό μέσα στο δεύτερο μήνα του χρόνου κι ο Προοδευτικός σύλλογος κυριών Καστοριάς έκοψε τη βασιλόπιτά του στο στρατιωτικό εντευκτήριο. Το χρυσό νόμισμα κέρδισε η κυρία Πλατάκου σύζυγος αξιωματικού, ενώ η ομιλία της τότε προέδρου Πόπης Βαφειάδη αναφέρονταν στα παραδοσιακά έθιμα της βασιλόπιτας.
Καστοριά, Φεβρουάριος του 1963 κι επιτέλους μετά από τόσο χιόνι καθάρισε ο στίβος από τα γκρέϊντερ , που βρέθηκε με πολλή λάσπη και ήταν δύσκολο να γίνουν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες, ενώ πλησίαζαν και οι μέρες που οι μπουμπούνες θα άναβαν γύρω σε κάθε γειτονιά όπως συνηθίζονταν από παλιά.
Στη μικρή μας πόλη ένα νέο ξενοδοχείο ξεκίνησε να λειτουργεί στην κάτω αγορά, ΚΕΛΕΤΡΟΝ το όνομά του, παλαιότατο από πολλούς αιώνες πριν το όνομα, κι από τα χρόνια όπου η περιοχή αυτή είχε κατακτηθεί από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. ΄Ενας μάλιστα ιστορικός Λατίνος συγγραφέας ο ΤΙΤΟΣ ΛΙΒΙΟΣ αναφέρει στα γραπτά του το όνομα αυτό.
Μέσα στο Φεβρουάριο οι έμποροι της γούνας ταξίδεψαν για τις δουλειές τους σε ώρες που είχαν αποκατασταθεί οι συγκοινωνίες.
΄Εφθασαν στην Καστοριά από τη Νέα Υόρκη ο Ηλίας Δημητριάδης, ενώ από το Παρίσι ο Αργύρης Παλιούρης.
Για τις Βρυξέλλες αναχωρούσαν οι αδελφοί Παύλος και Γιαγκούλης Γκιάτας.
Οι δωρεές για το κτίσιμο του ναού του Προφήτη Ηλία ήταν εξαιρετικά σπουδαίες. Ονόματα όπως του Δεληδίνα, Γκέρου, Αφών Ηλία Παπαμόσχου, αδελφών Σωτήρη και Αργύρη Τόσκου, Δαμιανού Μάντσιου, αναφέρονται στην εφημερίδα ΦΩΝΗ του Φεβρουαρίου.
Στο εσώφυλλο της εφημερίδας ανακοινώνονταν μια ανοιξιάτικη εκδρομή της Μητρόπολης για τα Ιεροσόλυμα, ενώ για την μεγάλη Αποκριά σχεδιάζονταν στο χορευτικό κέντρο «Μακρυγιάννη» μεγάλος χορός με μουσική, μενού και πλουσιότατο λαχείο.
Πόσες μικρές μπουμπούνες ανάψανε δεν το μάθαμε. Η κακοκαιρία και η υγρασία, εμπόδισαν πολλούς νοικοκυραίους να τηρήσουν το έθιμο, ωστόσο τα μικρά παιδιά ετοίμαζαν για τη μεγάλη μπουμπούνα τα τσάκανά τους στην οδό ΄Αρτη κι ο αδελφός μου ο Κωστάκης μαζί με το Νίκο, τον Τάκη, τον Μπαρμπαλιά, τον Νονόκα, τον Γιωργάκη «φυλάγανε» βάρδιες το υλικό μήπως και τα κλέψει η γειτονιά του μαχαλά.
Μέσα στο χειμώνα ένας νέος επιστήμονας άνοιξε το γραφείο του για να εξυπηρετεί τον κόσμο πόλης και περιφέρειας. Η εφημερίδα ΦΩΝΗ εύχονταν στον Γιώργο Τέζια καλή επιτυχία στην επαγγελματική διαδρομή του.
Μέσα στο χειμώνα επίσης η κυρία Ζωζώ Δούμα απέκτησε το πρώτο της αγοράκι, ενώ η θερμοκρασία στην πόλη βρίσκονταν σε χαμηλά επίπεδα κι ο αρραβώνας του Παύλου Παυλή με την Ειρήνη Τύπου, έδωσαν ακόμη ένα ευχάριστο νέο στην κοινωνία της πόλης, ενώ οι πολιτικές κυβερνήσεις Π. Πιπινέλη, Σ. Μαυρομιχάλη, Γ. Παπανδρέου, Ι. Παρασκευόπουλου διαδέχονταν η μία την άλλη (Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ).
Μαρούλα Βέργου Γκαμπέση
(Η φωτογραφία από το φωτογραφικό λεύκωμα του Παναγιώτη Εφόπουλου “Η ΚΑΣΤΟΡΙΑ 1949 – 1971”)
