Απόψε, σε κάθε βήμα του χορού, χωρούσε μια ιστορία. Μια μάνα, μια κόρη, μια γιαγιά. Μια γυναίκα που αγάπησε, μόχθησε, πόνεσε, διεκδίκησε. Που κράτησε άλλους από το χέρι, ακόμη κι όταν είχε κι εκείνη ανάγκη να στηριχτεί.
Μέσα από τη μουσική και τους χορούς της παράδοσής μας, τιμήσαμε τις γυναίκες που προηγήθηκαν και αναγνωρίσαμε κάτι από τη δική τους διαδρομή μέσα στη δική μας. Την αντοχή τους, τις σιωπές τους, τη λαχτάρα τους για ζωή. Και το δικαίωμα κάθε γυναίκας να ονειρεύεται, να επιλέγει, να ακούγεται.
Για το παραδοσιακό χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου «Αθανάσιος Χριστόπουλος», αυτή η παράσταση κουβαλά τις ώρες της πρόβας, την αγωνία, την κούραση και τη χαρά μιας παρέας που έγινε οικογένεια. Απόψε, μοιραστήκαμε μαζί σας κάτι πολύ δικό μας.
Ένα ευχαριστώ από καρδιάς σε όλους όσοι έδωσαν την ψυχή τους γι’ αυτή τη βραδιά και σε εσάς που ήσασταν εκεί, με την παρουσία και το χειροκρότημά σας.
Τα φώτα έσβησαν. Κρατάμε τα πρόσωπα, τα χέρια που ενώθηκαν και τη συγκίνηση που θα πάρουμε μαζί μας.
Αφιερωμένο σε κάθε γυναίκα. Και σε εκείνες που θα θέλαμε να βρίσκονται απόψε ανάμεσά μας.
Ένα ξεχωριστό ευχαριστώ στο Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών Δήμου Καστοριάς για τη συνεργασία και για το πολύτιμο έργο του δίπλα στις γυναίκες που χρειάζονται στήριξη. Απόψε, μέσα από την τέχνη, ενώσαμε τις φωνές μας για το δικαίωμα κάθε γυναίκας να ζει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ελευθερία. Για να θυμίσουμε πως πίσω από κάθε ιστορία υπάρχει ένας άνθρωπος που αξίζει να ακουστεί, να βρει κατανόηση και να ξέρει ότι δεν είναι μόνη.
Ένα βαθύ, από καρδιάς ευχαριστώ στον χοροδιδάσκαλό μας και εμπνευστή ολόκληρης της παράστασης, Κωνσταντίνος Μακρόπουλος. Για το όραμα, την ευαισθησία και την ψυχή που κατέθεσε σε κάθε στιγμή της. Γιατί πίσω από κάθε βήμα υπήρχε η δική του έγνοια να ειπωθεί μια ιστορία, να τιμηθεί η γυναίκα, να συναντήσει η παράδοση το σήμερα. Και γιατί μας έδωσε τον χώρο και την πίστη να γίνουμε όλοι μαζί μέρος αυτής της συγκίνησης.
Και στους χορευτές και τις χορεύτριές μας, ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς. Για τις ώρες της πρόβας, την επιμονή, την εμπιστοσύνη και την ψυχή που έβαλαν σε κάθε βήμα. Πίσω από αυτές τις φωτογραφίες βρίσκονται άνθρωποι που μοιράστηκαν κούραση, αγωνία, γέλια και συγκίνηση· που κράτησαν ο ένας το χέρι του άλλου και έδωσαν ζωή σε όσα θέλαμε να πούμε. Σας ευχαριστούμε που κάνατε αυτή την παράσταση τόσο δική μας — και που απόψε τη χαρίσατε σε όλους.

