180 μέρες κοντά μας ( Γράφει η Μαρούλα Βέργου )

/

Το πώς περνούν οι μέρες κι’ οι μήνες, ο καθένας μοναχός του το ξέρει…

Πέρασε κι ο Μάης…βροχερός και δροσερός…κι η λίμνη μας πλουτίστηκε με νερό… – αυτή η ρηχή λίμνη όπου ανάμεσα σε άλλες του Μεσογειακού χώρου – φιλοξένησε για έξι μήνες τα αθλητικά νειάτα, τους κωπηλάτες και τις κωπηλάτριες της Ρωσίας.

Τους παρατηρούσαμε να τραβούν κουπί με το πρώτο χάραμα, από τα τέλη του περασμένου φθινοπώρου του 2015 μέχρι τις πρώτες ώρες της άνοιξης που συνέπεσαν με τον ερχομό της Ανάστασης. Κι αφού προπονήθηκαν εδώ, για να προετοιμασθούν κατάλληλα για τους προσεχείς Ολυμπιακούς αγώνες, σε λίγο ξεκινούν μέσ’ στο καλοκαίρι να αγωνισθούν στην άλλη άκρη της γής, της πόλης του καφέ, της σάμπας, με τις φωχικές φαβέλες, διάσημης στα πέρατα του κόσμου, Ρίο ντε Τζανέϊρο και τον μαρμάρινο Ιησού να την προστατεύει από ψηλά.

Με το πρώτο χάραμα, από τις επτά και μισή ως τις έντεκα, ξεκινούσε το πρώτο στάδιο της προπόνησης. Μία με τρείς ήταν η μεσο απογευματινή, μεσολαβούσε το δεύτερο κομμάτι κι’ έκλεινε με το τελευταίο μέρος που κρατούσε από τις τέσσερις και μισή…κι’ όσο άντεχαν εκείνοι και το φώς…

Γυρίσανε τη πόλη μας με τα πρωτοβρόχια και τα κιτρινοπράσινα φύλλα, για να την απολαύσουνε στις χειμωνιάτικες ώρες της, που τους φάνηκαν «πολύ ανοιξιάτικες» σε σχέση με τις δικές τους χειμωνιάτικες ώρες.

Την είδανε φωτεινή μεσ’ στο ανοιξιάτικο φώς, μ’ ένα ουρανό καταγάλανο – να βγάζουν τα δένδρα και τα φυτά της το πρώτο χνούδι της εφηβικής ηλικίας – και όλοι τους να την βλέπουνε μέσα απ’ τα νερά κι από κοντά να τους καλημερίζουνε και να τους χαιρετούνε υδρόβια πουλιά και ψαράδες.

Ανάμεσα στα  σαρανταπέντε καλογυμνασμένα αθλητικά κορμιά, βρίσκονταν ο Αγγλος προπονητήε Μάΐκλ Σπράκλιερν, όνομα γνωστό στους αθλητικούς χώρους. Δίπλα τους δύο αθλητίατροι – μασέρ που φροντίζανε τα ρώσικα νειάτα νύχτα και μέρα, ο Βλαντιμίρ και η Γκέλα, ο πρώτος κάτοικος Μόσχας, γνωστής από παλιά στους γουναράδες μας…η δεύτερη κάτοικος Ροστόβ, μιάς μεγάλης πόλης κτισμένης στις όχθες του ποταμού Δον.

(Η Μόσχα ήταν ήδη γνωστή στον Καστοριανό έμπορο Χατζηκυριάκο Ράλλη, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην πολύ κοντινή πόλη Νίζινα Νοβγκορόντ, κι όπου έκανε μεγάλη περιουσία. Ως Φιλάνθρωπος και ευαίσθητος Καστοριανός, διέθεσε ένα μέρος της περιουσίας του, προσφέροντας χρηματικά ποσά, στα άπορα κορίτσια της παραπάνω πόλης, όπως και στις νεαρές άπορες κοπέλλες της πόλης μας).

Ανοιξη του 2016…και βρεθήκαμε μαζί με τον Βλαντιμίρ και την Γκέλα, στη φιλόξενη τραπεζαρία της κ. Ελένης Κωστέα, Καθηγήτριας της Ρωσικής γλώσσας στα Τ.Ε.Ι, να μας φιλεύει «μπορς» και να βοηθά στην μετάφραση, σε μιά κουβέντα διανθισμένη από φιλικά αισθήματα, για την πόλη και τους ανθρώπους της.

Στο λιγοστό χρόνο που περίσσεψε, ταξιδέψανε ως τα Μετέωρα. Κι η πόλη μας, με τα ζωντανά Βυζαντινά της μνημεία τους έδειξε μέσα από τις αγιογραφίες, με την ξεχωριστή τους τεχνοτροπία, τη διαφορά στη ζωγραφική ανάμεσα στους καλλιτέχνες ζωγράφους της Μακεδονικής σχολής, μ’ εκείνους της Κρητικής και της εποχής των Κομνηνών.

Μας μιλήσανε για τα χρόνια της παιδικής περιόδου, όπου μαθαίνανε στα θρανία για τους ήρωες των μυθικών μας χρόνων…

Ο Θησέας, ο Ηρακλής, η Μέδουσα, ο Περσέας, γεμίζανε την παιδική ψυχή τους μ’ ενθουσιασμό, όπως κι η ζωή και το έργο του Μέγα Αλέξανδρου – και την κοινή ελληνική λαλιά που ως της βακτριανή την πήγανε, ως τους ινδούς – και τα στρατεύματά του.

Ο Ιπποκράτης κι ο Αρχιμήδης επίσης, ονόματα ιερά και σπουδαία, βρίσκονταν, μέσ’ την παιδεία που δεχθήκανε ως παιδιά…

Στο διάστημα της παραμονής τους, πεταχτήκανε μέχρι τη γειτονική Ιταλία και την Γερμανία, παίρνοντας μέρος σε αγώνες, κατακτώντας βραβεία.

Οταν επέστρεψαν εδώ, διαπίστωσαν με λύπη, πως έλειπαν τα κουπιά τους…

Μιά πικρία, φάνηκε στο βλέμμα τους, αλλά γρήγορα έσβησε, με το μπρούσικο κρασάκι και τα μεζεδάκια της οικοδέσποινας κι έτσι η θλίψη ξεπεράστηκε.

«Ας είναι» είπαν, περασμένα – ξεχασμένα…εμείς έχουμε στις αποσκευές του μυαλού μας, τις καλύτερες αναμνήσεις. Ο Βλαντιμίρ μάλιστα ήταν καταευχαριστημένος με το δώρο της Ελένης. Ηταν μιά εικόνα – αγιογραφία – της Αγίας Αικατερίνης, ζωγραφισμένης πάνω σε πελεκητή πέτρα.Ο καιρός…ο χρόνος μάλλον φεύγει λεπτό πρός λεπτό…και θάρθει η ώρα που θ’ ακούσουμε τ’ ακριβά λόγια του Ολυμπιακού ύμνου…

«του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού», «των ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή», «αρχαίο πνεύμα αθάνατο…κάθε λαός».

Θα τους δούμε να αγωνίζονται στον υγρό στίβο. Θα τους χειροκροτήσουμε, για ένα λόγο παραπάνω, μιά και η λίμνη μας τους χάρισε την επιφάνειά της, για νάναι πανέτοιμοι, στη μεγάλη γιορτή του αθλητισμού.

«Περασμένα – ξεχασμένα»…αλλά εμείς έχουμε και τα νεώτερα, ως πρός τα κουπιά, που βρεθήκανε στην περιοχή των Κορεστείων, στη θέση Χάνι Μπιρίκι.

Καλή επιτυχία παιδιά και τραβάτε τα νέα κουπιά, κάντε τα φτερά να βγάζουν.

ΣΠΑΣΙΜΠΑ – ευχαριστούμε…

Μαρούλα Βέργου

Προηγούμενο Άρθρο

Ο Δήμαρχος Αργους Ορεστικού Πάνος Κεπαπτσόγλου για το Αρχοντικό Ζάχου, τη λαϊκή αγορά και το αποχετευτικό

Επόμενο Άρθρο

Τον καθαρισμό των ιστορικών μνημείων (αγαλμάτων και αναθηματικών στηλών) ξεκίνησε ο Δήμος Καστοριάς

Τελευταία από ΑΠΟΨΕΙΣ