Μιας και το μαμπέτι για τη γούνα και την κατάντια της δε τελειώνει ποτέ, είπα να πω και εγώ την άποψη μου. Τώρα θα με πείτε ¨ποιος είσαι εσύ ρε μάστορα και γιατί να μας νοιάζει η άποψη σου;;;¨ Είμαι ένας καστοριανός ιχθυολόγος που έγινε γουνεργάτης για να μη φύγει από την πόλη. Αυτό!
Σε όποιον καφενέ και να πας, θα ακούσεις τον κόσμο να κατηγορεί τα ¨αφεντικά¨ και τη νοοτροπία τους. Άδικο;; Όχι! Αλλά δε φταίνε μόνο αυτοί. Τα λάθη των γουνεμπόρων γνωστά και χιλιοσυζητημένα. Είναι η λύση όμως να κουνάμε το δάχτυλο όταν όλοι μας έχουμε βάλει το λιθαράκι μας σε όλο αυτό; Δε θα ήταν καλύτερα να δούμε όλοι που φταίξαμε και να προσπαθήσουμε να μη ξανακάνουμε τα ιδία λάθη;
Η νοοτροπία μας, σαν εργάτες, ήταν πολύ λάθος. Από τα ¨χρυσά χρόνια¨ μέχρι και σήμερα. Όταν τα πράγματα ήταν καλά, κανένας δε φώναζε για το δικαίωμα μας στην ασφάλιση. Ίσα-ίσα δεν ήταν λίγοι εκείνοι που απαιτούσαν να μην ασφαλιστούν για να πάρουν τα λεφτά στο χέρι. Ακόμα και αυτοί που ήθελαν όμως να πάρουν τα ένσημα τους, ποτέ δε τα ζήτησαν με σθένος και σίγουρα όχι οργανωμένα. Η κάκιστη οργάνωση των γουνεργατών, εξαρτώμενη πάντα από πολιτικές παρατάξεις (όλων των αποχρώσεων) και από τις ατζέντες κάποιων, έφερε ολέθρια αποτελέσματα και σε δυο άλλα, μεγάλα αγκάθια του σήμερα. Τη μη κατοχύρωση του επαγγέλματος ως τέχνη (με την κατάλληλη αμοιβή) και στο να γινόμαστε, κάθε φορά, έρμαιο των κρίσεων όσων αφορά την πληρωμή μας. Εργάτες με αποκλειστικό αντικείμενο τη γούνα, αναγκάζονται να ‘ρίξουν¨ τις απαιτήσεις τους απλά για να μπορέσουν να μπουν σε ένα μαγαζί ή να πάρουν μια εργολαβία. Αλλιώς θα τη χάσουν από κάποιον που βλέπει το επάγγελμα ως ένα συμπλήρωμα και δε τον πειράζει να δουλέψει με λιγότερα λεφτά. Μια σωστή θωράκιση του επαγγέλματος, θα μπορούσε να φέρει ένα πλαφόν στις τιμές με συνέπεια το τέλος της κατρακύλας στο μεροκάματο όλων μας.
Όπως λέω και πιο πάνω, τη ¨μερίδα του λέοντος¨ σε αυτή την κατάσταση την έχουν οι εργοδότες. Και οι μικροί και σίγουρα οι μεγάλοι. Οι μικροί που με το άνοιγμα της τελευταίας μεγάλης αγοράς (Ρωσία), νόμιζαν ότι μπορούν να παρακάμψουν κάθε κανόνα που υπήρχε στον κλάδο και να γίνουν έμποροι από τεχνίτες χωρίς κανένα υπόβαθρο και χωρίς κανέναν σχεδιασμό. Αποτέλεσμα;; Πρώτον να κάνουμε πλούσιους τους Κατερινιώτες και Χαλκιδικιώτες πληρώνοντας τρύπες για βιτρίνες με τα παλτά να κρέμονται από τα δέντρα σαν μπλουζάκια των 5 ευρώ. Ο πλήρης εξευτελισμός της τέχνης μας!! Και δεύτερον, ο κορεσμός της αγοράς από το προϊόν που οδήγησε στο να μείνουν κομμάτια στα ράφια με συνέπεια να ¨σκοτώνουν¨ τα παλτά, ρίχνοντας στα τάρταρα τις τιμές. Έτσι ανάγκασαν τους πάντες να τους ακολουθούσουν στην πτώση με μεγάλο μέρος της χασούρας να περνά και στον εργάτη. Μαγική λέξη και εδώ η οργάνωση. Αν οι μεγαλύτεροι γουνέμποροι είχαν λειτουργήσει πιο οργανωμένα, με μια σωστή ΕΔΗΚΑ που θα έδινε την δυνατότητα της σωστής προώθησης των προϊόντων, αυτά τα φαινόμενα θα ήταν λίγα με πολύ μικρότερη επιρροή στο σύνολο.
Έτσι πάμε στους ¨μεγάλους¨ του κλάδου. Αυτούς που έπρεπε να έχουν τη γούνα στολίδι και μόνιμη πηγή εσόδων για την πόλη. Θα ήταν άδικο να μην αναγνωρίσουμε ότι λόγο της προσπάθειας αυτών των ανθρώπων, γενιές καστοριανών, έζησαν καλά, μεγάλωσαν και σπούδασαν παιδιά και έφταιξαν σπίτια και άλλες επιχειρήσεις που χωρίς τη γούνα δε θα μπορούσαν να υπάρχουν. Όμως τα λάθη είναι πολλά και δυστυχώς επαναλαμβανόμενα. Η κρίση που έφερε η αλλαγή της αγοράς από την Γερμάνια στην Αμερική, ήταν πανομοιότυπη με αυτή της μετάβασης στη Ρωσία. Τα λάθη πάνω-κάτω ιδία. Κανένας συντονισμός μεταξύ τους ώστε να γίνει σωστή εκμετάλλευση του νέου πελατολογίου και φόρτωμα της αγοράς με προϊόντα με αποτέλεσμα την πτώση των τιμών. Μια πτώση που οδήγησε στην εξάρτηση από μεσάζοντες στις πώλησης που καρπώνονται μεγάλο ποσοστό του κόπου και του ρίσκου όλων. Λάθος μεγάλο και η έπαρση που έφερε το πολύ χρήμα. Αυτό όμως είναι ένα λεπτό κομμάτι που θέλει επεξήγηση. Το πρόβλημα ποτέ δεν ήταν η πολυδάπανη ζωή κάποιου. Κέρδη του ήταν και μαγκιά του! Το πρόβλημα ήταν, είναι και θα είναι όταν η πολυτέλεια γίνετε σε βάρος της δουλειάς. Αν κάποια από τα εκατομμύρια που έγιναν αέρας είχαν επενδυθεί στο μέλλον του κλάδου, πολλά σημερινά προβλήματα δε θα υπήρχαν. θα μπορούσαμε να είμαστε μπροστά από τον ανταγωνισμό και στην τελική, αυτοί θα ήταν ακόμα πιο κερδισμένοι από ότι τώρα και με διάρκεια.
Σήμερα, δυστυχώς αργά, ανακαλύψαμε το πρόβλημα της οικολογίας. Άνθρωποι που θεωρούν ότι η πλαστική γούνα είναι πιο οικολογική από το φυσικό προϊόν!!! Την ώρα που εμείς προσπαθούμε να δούμε ποιος από τους δυο συνδέσμους μας είναι καλύτερος, αυτοί παίζουν δίχως αντίπαλο και σπιλώνουν τη γούνα παντού. Την ώρα που αυτοί κερδίζουν τη μη πώληση της γούνας στη μητρόπολη του κόσμου, εμείς έχουμε εγκλωβιστεί σε μια εσωστρέφεια χωρίς προηγούμενο. Μαζέψαμε και κάποιες χιλιάδες υπογραφές και τραχανάς που χύθηκε!! Αντί να μαζευτούν όλοι γύρω από ένα τραπέζι και να χρησιμοποιήσουν ότι μέσο έχουν για την αποκατάσταση του ονόματος της γούνες με στοχευμένη διαφήμιση σε όλο τον πλανήτη, προσεύχονται να μη γίνει μόδα η οικολογία και στην τελευταία αγορά που έμεινε. ¨Όσο υπάρχει γυναίκα, θα υπάρχει και γούνα¨. Αυτό ακούω από μικρό παιδί. Ε λοιπόν όχι! ¨Όσο υπάρχει άνθρωπος, θα αλλάζει και η μόδα¨. Αυτό νομίζω εγώ. Το θέμα είναι να κάνουμε τις σωστές κινήσεις ώστε η γούνα να επιβιώνει από κάθε αλλαγή της μόδας.
Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη αν προσέβαλα κάποιον και σίγουρα συγγνώμη από αυτούς που προσπάθησαν και πολλές φορές κατάφεραν να μην ανήκουν σε αυτούς που έκαναν τα λάθη.
Υπογράφω σαν ένας ιχθυολόγος που έγινε γουνεργάτης γιατί δεν ήθελε να φύγει από την Καστόρια!
Παναγιώτης Π. Δημηρόπουλος
