Άνθρωποι αυτού του χωριού, της Κλεισούρας, έκαναν, με την ζωή τους, πολύτιμα περάσματα στην ιστορία του κόσμου.
Ένας από αυτούς, ο Δημήτριος Δάρβαρης. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου Κλεισούρας «Ο Δάρβαρης» με αφορμή τη συμπλήρωση 200 χρόνων από τον θάνατο του επιφανούς Κλεισουριώτη λόγιου Δημητρίου Ν. Δάρβαρη (Κλεισούρα 1757-Βιέννη 1823) συνδιοργάνωσε με τον Δήμο Καστοριάς, το απόγευμα του π. Σαββάτου 12 Αυγούστου, Επιστημονική Ημερίδα αφιερωμένη στην προσωπικότητα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και έδωσαν στους Κλεισουριώτες, οι οποίοι γέμισαν ασφυκτικά την Κοινοτική Αίθουσα «Χρήστος Τσιούλης», την δυνατότητα να γνωρίσουν και να τιμήσουν τον άξιο Συγχωριανό τους.
Παρούσες και η Εκκλησία, οι Αρχές του τόπου, τωρινές και μέλλουσες. Σκοπός της Ημερίδας, όπως αναφερόταν στο πρόγραμμα και, επετεύχθη, ήταν να αναδείξει άγνωστες ή λιγότερο γνωστές πτυχές του βίου και του συγγραφικού έργου του Δάρβαρη, μέσω του οποίου ανασύνθεσε και μετακένωσε δημιουργικά την ευρωπαϊκή επιστημονική σκέψη στον ελλαδικό χώρο και συνέβαλε στην πνευματική αφύπνιση των υποδούλων κατά τη διάρκεια της προεπαναστατικής περιόδου, να διαφωτίσει την παιδαγωγική και διδακτική του σκέψη και να προσεγγίσει την επιστημονική σκέψη επιφανών Δυτικομακεδόνων λογίων του νεοελληνικού Διαφωτισμού.
Με το άτυπο αυτό φιλολογικό μνημόσυνο προς τιμήν του Δάρβαρη ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κλεισούρας «Ο Δάρβαρης» συνέβαλε στην προώθηση της ιστορικής έρευνας για την ευρωπαϊκή και ελληνική διανόηση των χρόνων του Διαφωτισμού, την ελληνόγλωσση εκπαίδευση των παροικιών και την ελληνική εμπορική διασπορά στην Κεντρική Ευρώπη, ενώ παράλληλα επιδίωξε την ανάπτυξη του προβληματισμού αναφορικά με τη σπουδαιότητα του έργου του ευρυμαθή Κλεισουριώτη λόγιου.
Την επιστημονική εποπτεία της Ημερίδας είχε ο Κλεισουριώτης ερευνητής και «ο σύγχρονος Δάρβαρης» όπως τον αποκάλεσε ο διακεκριμένος ομιλητής, κ. Νικόλαος Σιώκης, διδάκτορας Ιστορίας Ελληνισμού του ΑΠΘ, , πολύτιμο κεφάλαιο όχι μόνο της Κλεισούρας αλλά, ολόκληρης της Χώρας για την ανεκτίμητη προσφορά του στην καταγραφή της Ιστορίας και την διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Τις λεπτομερείς και σε βάθος αναλύσεις τους παρουσίασαν οι κ.κ. Χαρίτων Καρανάσιος, Διευθυντής του Κέντρου Ερεύνης του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών, Κωνσταντίνος Πέτσιος, Καθηγητής Ιστορίας της Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Σοφία Κουκουβίνου, Δρ Παιδαγωγικής της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο κ. Νίκος Σιώκης. Εκείνο, που, ως αγκάθι, έμεινε στη σκέψη μου από την εκδήλωση αυτή, είναι η επισήμανση των Επιστημόνων για το έλλειμμα στην γνώση της Ελληνικής Γλώσσας που υπάρχει πλέον στους σημερινούς νέους, οι οποίοι δεν μπορούν να διαβάσουν και να μελετήσουν ακόμη και απλά κείμενα της Ελληνικής με το πολυτονικό σύστημα!
Ήδη βρισκόμαστε στην δεύτερη γενιά που μεγαλώνει διδασκόμενη την Ελληνική γλώσσα με το μονοτονικό και η απόσταση μεγαλώνει ανεπιστρεπτί. Απομακρυνόμαστε από μια γλώσσα, που μιλιέται αδιάλειπτα από την 3η χιλιετία προ Χριστού, ίσως και νωρίτερα, με την οποία γράφτηκαν τα σπουδαιότερα και ωραιότερα κείμενα του κόσμου, που αγωνίσθηκαν γενιές και γενιές να την διδάξουν και να την κρατήσουν ζωντανή μέσα κι έξω από την χώρα και, που διδάσκεται στην αρχαία της μορφή σε μύρια όσα Σχολεία και Πανεπιστήμια στην υφήλιο. Και, αντιθέτως, «εξελισσόμαστε» κι από τα Αγγλικά … «Στρατηγάκης», «υπο»δεχόμαστε κάθε ξένο στην Πατρίδα μας, μιλώντας του σε μία γλώσσα, όχι δική μας. Ενώ εκείνοι, στην Χώρα τους, περήφανοι, αφ’ υψηλού και υπεροπτικά, μας μιλούν μόνο στη δική τους. Συγχαρητήρια αξίζουν στον Σύλλογο, στους ομιλητές και στους Κλεισουριώτες που στηρίζουν τους Κλεισουριώτες. Ε, κι εγώ, περήφανη για το εκ πατρός Χωριό μου και τους νυν και αεί συγχωριανούς μου,
Βιβή (σκέτο, εξ ελαχιστότητας)
Υγ. Ξέρετε πως δεν ανακατεύω πολιτικά και πολιτικάντικα στα γραπτά μου. Ξέρετε όμως, επίσης, το πάθος μου για το δίκιο. Σ’ αυτό το πλαίσιο και μόνο, και μακριά από εμένα κάθε συσχετισμός με το ποιον θα στηρίξω και το ποιον θα ψηφίσω, οφείλω να εξάρω τον υποψήφιο Δήμαρχο για τον Δήμο Καστοριάς κ. Τσούκα, που κάθισε στην τελευταία σειρά καθισμάτων, σαν απλός θεατής, όπως όλοι μας, και παρακολούθησε με υπομονή και προσοχή όλη την Ημερίδα, μακράν του φαίνεσθαι, πιο κοντά στο είναι.. Ολόψυχα του εύχομαι, αν εκλεγεί, να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο να υπηρετεί τον τόπο και τους ανθρώπους του. Και, να είναι σίγουρος ότι μόνο να κερδίσει πρόκειται. Την εκτίμηση των συνδημοτών του. ΥΓ2. Για τον Πατέρα- Βασίλειο τον εις Κλεισούραν, δεν τίθεται θέμα. Στα πίσω «καθίσματα», πάντα. Εκ ταπεινότητας.
