….αλλά ένα καράβι βουλιαγμένο στα νερά της λίμνης κι άθελα ίσως να μας οδηγεί η εικόνα του στο βούλιαγμα της πόλης, την απραξία που υπάρχει, την απάθειά μας – ενδεχομένως – για όλα όσα συμβαίνουνε στην Καστροπολιτεία, αδυνατώντας ως ταπεινοί, άνεργοι και καταφρονεμένοι να τα επιλύσουμε, να φέρουμε τη βάρκα μας στα ίσα, στα πάνω της, «να την σηκώσουμε λίγο ψηλότερα». ΄Ετσι όπως είναι «μπατακουμένη» θυμίζει καράβι που διηγείται σιωπηλά τα καθημερινά, τα τωρινά συμβάντα, μέχρι τα κατορθώματα εκείνα των βαρκάρηδων και των ψαράδων που «έσωναν» τον πεινασμένο πληθυσμό στα χρόνια της κατοχής μέχρι εκείνα τα χρόνια του 15ου, 19ου κι αρχές του 20ου αιώνα που ήταν δεμένα με τα προβουδήματα ή με τα ερχόματα των ξενιτεμένων, όπως και την πατριωτική συμβολή τους στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, μεταφέροντας οπλαρχηγούς κι έγγραφα μυστικά…
Αυτά για ένα μεν τωρινό καράβι μα φτιαγμένο με τα πρότυπα των παλιών, με ξύλο καραγάτσι – επειδή μας έδωσε την αφορμή να δούμε πράγματα του παρόντος κάπως έτσι…
(πρόσφατη φωτογραφία από την Νότια Παραλία)
