Αν υποθέσουμε ότι η ζωή μας είναι μία αυλή…(Γράφει η Ραφαέλα Αναστασοπούλου)

Αν υποθέσουμε ότι η ζωή μας είναι μία αυλή , τότε από τη στιγμή αυτή και στο εξής οφείλουμε να την προσέχουμε!
Κι αν για πολύ -πολύ καιρό την έχουμε «αφημένη», χωρίς ίχνος φροντίδας αλλά και διάθεση περιποίησης…αν τα χόρτα της έχουν ξεπεράσει το μπόι μας και μας προκαλεί αηδία η θέασή της, τότε καλό θα ήταν να το σκεφτούμε καλά πριν κατηγορήσουμε για την κατάντια της αυλής μας , τα αδέσποτα και τους ξένους-ανυπόμονους περαστικούς που ήρθαν ή έρχονται και μας την κατουράνε!

Όλοι μας διανύουμε στιγμές που κουραστήκαμε από τη φροντίδα της αυλής μας, που την αφήσαμε για καιρό χωρίς αγάπη , που φοβηθήκαμε να την ομορφύνουμε γιατί νιώσαμε ανεπαρκείς, που αφήσαμε τους πάντες να λυμαίνονται την αυλίτσα μας.
Κι άλλες πάλι φορές που από την τόση ομορφιά της , μας ρωτούσαν αν επιτρέπεται η είσοδος.
Ναι ναι ακόμη και δικοί μας άνθρωποι!

Αν η ζωή μας είναι αυλή , δε γίνεται πιο όμορφη όταν θεωρούμε ότι οι κάποιοι ευθύνονται για την ασχήμια της.

Αν η ζωή μας είναι αυλή δε θα είναι ποτέ η αυλή ΜΑΣ αν προσπαθούμε να τη μετατρέψουμε σε αυλή του γείτονα!

Αν η ζωή μας είναι αυλή, ας ανασκουμπωθούμε κι ας ορμήξουμε να τη φροντίσουμε. Κι αν δε μας έμαθαν ποτέ πως να φροντίζουμε , δεν είναι άσχημο να λάβουμε τη βοήθεια ενός «κηπουρού» ή κάποιου φίλου.

Αν η ζωή μας είναι αυλή , ας κάνουμε όλες τις εποχές να της ταιριάζουν!

Αν η ζωή μας είναι αυλή ας γίνουμε παιδιά και θα ομορφύνει μόνο από τα γέλια μας !

Ραφαέλα Αναστασοπούλου
Ψυχολόγος ΑΠΘ

Προηγούμενο Άρθρο

Απόδοση τέλους παρεπιδημούντων και τέλους επί των ακαθάριστων εσόδων μέσω της ΑΑΔΕ

Επόμενο Άρθρο

Συνελήφθη 58χρονος αλλοδαπός σε περιοχή της Καστοριάς, για παράνομη μεταφορά 2 αλλοδαπών

Τελευταία από ΑΠΟΨΕΙΣ